Η Ακροδεξιά επιχειρεί να ανασυνταχθεί

του Θανάση Καμπαγιάννη, δικηγόρου πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής

* Το κείμενο αφιερώνεται στη μνήμη του Ανδρέα Τζέλλη, δικηγόρου πολιτικής αγωγής της οικογένειας Φύσσα στη δίκη της Χρυσής Αυγής.

Η καταδίκη των νεοναζί της Χρυσής Αυγής αποτέλεσε μια αποφασιστική στιγμή στη μάχη ενάντια στη φασιστική απειλή. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα από χρυσαυγίτικο τάγμα εφόδου τα μεσάνυχτα της 17ης προς 18η Σεπτεμβρίου του 2013 ήταν ο καταλύτης.

Αλλά η εξέλιξη των γεγονότων δεν ήταν «αντικειμενική» και σίγουρα δεν καθορίστηκε από την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, που συστηματικά προμόταρε τη Χρυσή Αυγή με την πολιτική της. Αν δεν υπήρχε η αντίσταση του Παύλου απέναντι στους δολοφόνους του, η έκρηξη του αντιφασιστικού κινήματος, που ανάγκασε τους κρατικούς μηχανισμούς να σταματήσουν την πολύχρονη ανοχή των νεοναζί, και βέβαια η συστηματική παρέμβαση μέσα και έξω από τη δικαστική αίθουσα, δεν θα φτάναμε στη νίκη της 7ης Οκτωβρίου του 2020. Αυτά πλέον δεν τα γράφουμε εμείς, τα γράφει η Ιστορία. Και πρέπει αμετακίνητα να υπερασπίσουμε τα πορίσματά της απέναντι σε κάθε επίδοξο παραχαράκτη.

Σήμερα χρειάζεται επαγρύπνηση γιατί η Ακροδεξιά προσπαθεί να ανασυνταχθεί. Τα διάφορα φασιστικά μορφώματα, παλιά και νέα, προσπαθούν να ξεμυτίσουν είτε με αφορμή τις αντιεμβολιαστικές κινήσεις είτε με αιχμή το προσφυγικό. Μεγάλος χορηγός τής Ακροδεξιάς είναι αυτή τη στιγμή η ίδια η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Εντάσσοντας στο υπουργικό συμβούλιο την τριπλέτα του ΛΑΟΣ (Βορίδη, Γεωργιάδη, Πλεύρη), υιοθετώντας πολιτική Όρμπαν και Σαλβίνι κατά των προσφύγων (Μηταράκης) και χαϊδεύοντας τον ακροδεξιό χαφιεδισμό μέσα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ., ο Κυριάκος Μητσοτάκης νομιμοποιεί την ατζέντα τού ρατσιστικού μίσους.

Όσοι πιστεύουν ότι η εγκόλπωση της Άκρας Δεξιάς την απενεργοποιεί δεν διδάχτηκαν τίποτα από την εμπειρία της Χρυσής Αυγής. Θα χρειαστεί πάλι η παρέμβαση του αντιφασιστικού κινήματος, των εργατικών σωματείων και της Αριστεράς για να θωρακίσουμε την ενότητα των εργαζόμενων, ντόπιων, μεταναστών και προσφύγων, και για να αποτρέψουμε τη δράση νέων φασιστικών μορφωμάτων. Γι’ αυτό και οι φετινές αντιφασιστικές κινητοποιήσεις στις 18 Σεπτεμβρίου στο Κερατσίνι και στις 9 Οκτωβρίου στην Ομόνοια δεν έχουν τίποτα το επετειακό.

Τώρα, όμως, δεν ξεκινάμε πάλι από την αρχή. Έχουμε συσσωρεύσει μια τεράστια εμπειρία από την προηγούμενη δεκαετία. Το χρωστάμε στον Παύλο και τον Σαχζάτ, τα θύματα της ναζιστικής βίας. Το χρωστάμε σε όσες και όσους στάθηκαν όρθιες και όρθιοι απέναντί της.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Create your website with WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε %d bloggers: