Τα σύνορα του κόσμου

Έλεγχος συνόρων

Τα κράτη και οι άρχουσες τάξεις πάντα θεωρούσαν τη δυνατότητα να καθορίζουν ποιος εισέρχεται και ποιος παραμένει στην επικράτειά τους ως ένα κρίσιμο ζήτημα κυριαρχίας, αλλά πριν τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο συνοριακοί έλεγχοι γινόταν μόνο σποραδικά.

Στη Μεσαιωνική Ευρώπη, για παράδειγμα, τα όρια μεταξύ των αντίπαλων κρατών και κέντρων εξουσιών ήταν κατά κύριο λόγο συμβολικά ή περιελάμβαναν άμορφες παραμεθόριους, «μαργραβιάτα» και «αμφιλεγόμενα εδάφη» απροσδιόριστου ή αμφισβητούμενου καθεστώτος και τα πραγματικά σύνορα περιελάμβαναν ενισχυμένα τείχη γύρω από τις πόλεις, όπου οι αρχές μπορούσαν να αποκλείουν τους ανεπιθύμητους ή τους απροσάρμοστους στις πύλες, ζητιάνους, άστεγους, «φτωχούς περιπλανώμενους», «αδέσποτες γυναίκες», λεπρούς, Ρομά, Εβραίους.

Τα πρώτα ταξιδιωτικά έγγραφα εμφανίζονται κατά τη βασιλεία του Ερρίκου Ε΄ της Αγγλίας (1413-1422). Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εισήγαγαν ελέγχους διαβατηρίων για λόγους ασφάλειας και για να ελέγξουν τη μετανάστευση των ειδικευμένων εργατών.

Μια από τις πρώτες συστηματικές προσπάθειες ενός σύγχρονου έθνους-κράτους να επιβάλει συνοριακούς ελέγχους για να περιορίσει την είσοδο συγκεκριμένων ομάδων ήταν ο Νόμος Αποκλεισμού των Κινέζων του 1882 στην Αμερική και αργότερα, το 1885, ο Νόμος για την Κινεζική Μετανάστευση του Καναδά, ο οποίος προέβλεπε μάλιστα και την επιβολή Κινεζικού κεφαλικού φόρου.

Κατά τα μέσα του 19ου αιώνα η Οθωμανική αυτοκρατορία ίδρυσε σταθμούς καραντίνας (διάρκειας 9-15 ημερών) σε πολλά σημεία των συνόρων για τον έλεγχο των ασθενειών. Η αποποικιοποίηση κατά τον 20ο αιώνα προκάλεσε την εμφάνιση μαζικής μετανάστευσης από τα έθνη του Παγκόσμιου Νότου, η οποία οδήγησε τους πρώην αποικιοκράτες στην επιβολή αυστηρών συνοριακών ελέγχων.

Συνοριακή ασφάλεια

Τα μέτρα συνοριακής ασφάλειας λαμβάνονται από κράτη ή ομάδες κρατών για την καταπολέμηση των μη εγκεκριμένων διασυνοριακών ταξιδιών και εμπορίου, για τον περιορισμό της «παράνομης» μετανάστευσης και του διεθνικού εγκλήματος και για την αποτροπή καταζητούμενων για εγκλήματα.

Στην Ινδία, η συνοριακή ασφάλεια εστιάζεται στα σύνορα με το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές. Για να σταματήσει την «παράνομη» μετανάστευση και τη διακίνηση ναρκωτικών από το Μπαγκλαντές, η Ινδία έστησε φράχτη από συρματόπλεγμα μήκους σχεδόν 3,5 χιλιάδων χιλιομέτρων. Τα σύνορα με το Πακιστάν φυλάσσονται από ισχυρές Δυνάμεις Συνοριακής Ασφάλειας, οι οποίες φροντίζουν για την αποτροπή εισόδου τρομοκρατών από το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Συριά, κλπ.

Η συνοριακή ασφάλεια των ΗΠΑ εστιάζεται κυρίως στα σύνορα με το Μεξικό. Περιλαμβάνει φυσικά εμπόδια, περιπολίες, φωτισμό και την ανάπτυξη συνοριακού στρατού. Ο Τραμπ, που εκλέχθηκε με το σύνθημα «Χτίσε το Τείχος», προσπάθησε να υποχρεώσει το Κογκρέσο να πληρώσει 18 δις για το κόστος του.

Φράχτη μήκους 950 χιλιομέτρων έστησε και το Ιράν στα σύνορα με το Πακιστάν για να βάλει φρένο στην «παράνομη μετανάστευση», στο «δρόμο των ναρκωτικών» και στην «εισαγωγή τρομοκρατίας».

Η συνοριακή ασφάλεια έγινε τα τελευταία 20 χρόνια κορυφαίο ζήτημα στη Ζώνη Σένγκεν. Οι φράχτες της Μελίγια και της Θέουτα στα σύνορα Ισπανίας-Μαρόκου είναι σημάδια μιας τάσης προς ενίσχυση της συνοριακής ασφάλειας σαν απάντηση στον αυξανόμενο αριθμό προσφύγων και οικονομικών μεταναστών που εγκαταλείπουν τη Υποσαχάρια Αφρική για μια λιγότερο ανυπόφορη ζωή στην Ευρώπη. Όμοια, ο φράχτης του Έβρου στήθηκε στα σύνορα με την Τουρκία για να αποτελέσει εμπόδιο για τους πρόσφυγες που φτάνουν στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας κυρίως από τη Συρία και το Αφγανιστάν.

Τεχνολογίες επιτήρησης

Το μήκους 3.219 χιλιομέτρων Τείχος του Τραμπ συνοδεύεται από μια σειρά «έξυπνα» μέτρα επιτήρησης. Το «έξυπνο τείχος» αποτελείται από μια σειρά τεχνολογικών εμποδίων όπως drones και αισθητήρες εντοπισμού «ανεπιθύμητων ατόμων» που προσπαθούν να περάσουν τα σύνορα ειδικά από διόδους που βρίσκονται πολύ μακριά από τα 48 επίσημα σημεία ελέγχου.

Η Αμερικάνικη Ένωση για τις Πολιτικές Ελευθερίες, το Ίδρυμα Ηλεκτρονικών Συνόρων και η οργάνωση Fight For The Future έχουν επισημάνει ότι η δημιουργία ενός εικονικού τείχους με συστήματα αναγνώρισης προσώπου και drones θα μπορούσε να αποτελέσει την ώθηση για τη διαρκή επιτήρηση και καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τόσο των μεταναστών όσο και των Αμερικανών πολιτών.

Όπως αποκάλυψε πρόσφατα η οργάνωση υπεράσπισης των δικαιωμάτων των Λατινοαμερικάνων και των Αμερικανομεξικάνων Mijente, η εταιρεία ανάλυσης δεδομένων Palantir του Γερμανοαμερικανού δισεκατομμυριούχου Πίτερ Τιλ παρέδωσε αρχεία δεδομένων στην Υπηρεσία Ελέγχου Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE), στοιχεία που τους βοήθησαν να συλλάβουν γονείς και άλλους συγγενείς ασυνόδευτων παιδιών. Η υπόθεση Palantir είναι μία από τις πολλές, καθώς έχουν υπογραφεί πολλά συμβόλαια μεταξύ μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών και οργανισμών ελέγχου μετανάστευσης.

Η Ελληνική Συνοριοφυλακή χρησιμοποιεί κανόνια ήχου και drones στο νέο φράχτη του Έβρου παρά τις υποτιθέμενες «επιφυλάξεις» της Κομισιόν, που άλλωστε χρηματοδοτεί μια σειρά παρόμοια προγράμματα «αποτελεσματικής επιτήρησης συνόρων και μεταναστευτικών ροών». Το σχέδιο της Ελληνικής Αστυνομίας για ανάπτυξη κανονιών ήχου μεγάλου βεληνεκούς στα εξωτερικά σύνορα με την Τουρκία διέρρευσε από την AP στις 31/5/2021, αναγκάζοντας τον εκπρόσωπο της Κομισιόν Άνταλμπερτ Γιαντς να ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται για πρότζεκτ της ΕΕ. Η συσκευή τοποθετημένη σε τανκ της αστυνομίας θα προκαλεί έναν εκκωφαντικό θόρυβο παρόμοιας έντασης με κινητήρα τζετ. Θα είναι μέρος ενός συστήματος που αποτελείται από το νέο ατσάλινο τείχος μήκους 200 χιλιομέτρων που εγκαταστάθηκε και ελέγχθηκε με drone και από κατασχεμένα (με απόφαση της Αρχής για το ξέπλυμα «βρώμικου» χρήματος) MRAP που το 2015 είχαν εξαχθεί από το Ντουμπάι με προορισμό τη Λιβύη.

Διαβάστε σχετικά

Τα συστήματα επιτήρησης του Covid-19 δοκιμάστηκαν πρώτα στους πρόσφυγες

Links Δείτε ακόμη Στην Ιταλία, οι εταιρείες παρακολούθησης (των χρηστών) των μέσων κοινωνικής δικτύωσης έχουν οργώσει το Istagram για να δουν ποιος παραβιάζει το lockdown. Στο Ισραήλ, η κυβέρνηση σχεδιάζει «να ξεσκαρτάρει την καταγραφή των δεδομένων γεωγραφικού στίγματος» που συλλέγει η Γενική Υπηρεσία Ασφάλειας (Σιν Μπετ) και να καταγράφει τους ανθρώπους που έχουν έρθει σεΣυνεχίστε να διαβάζετε «Τα συστήματα επιτήρησης του Covid-19 δοκιμάστηκαν πρώτα στους πρόσφυγες».

Frontex, η επίσημη συμμορία κυνηγών μεταναστών της ΕΕ

Η Frontex (από το γαλλικό Frontières extérieures: «εξωτερικά σύνορα») είναι ένας πολυμερής οργανισμός ελέγχου συνόρων της περιοχής Σένγκεν με γραφεία στη Βαρσοβία, που συνεργάζεται με τις συνοριοφυλακές και ακτοφυλακές των κρατών μελών της ΕΕ.

Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και τους Εξόριστους (ECRE) και το Βρετανικό Συμβούλιο Προσφύγων, η Frontex έχει επανειλημμένα παραβιάσει τη διεθνή και ευρωπαϊκή νομοθεσία για το άσυλο και τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένης της Σύμβασης για το καθεστώς των Προσφύγων του 1951 σχετικά με την πρόσβαση στο άσυλο και την απαγόρευση των επαναπροωθήσεων.

Δυτική Αφρική

Η Δυτική Αφρική είναι μια περιοχή με μακροχρόνια κουλτούρα μετανάστευσης, που χαρακτηρίζεται κυρίως από ενδοπεριφερειακές μετακινήσεις. Μεταξύ των προσφύγων και των μεταναστών που ρωτήθηκαν από τον μηχανισμό παρακολούθησης μικτής μετανάστευσης, αυτοί που μετακινούνται από την περιοχή ανέφεραν ότι μεταναστεύουν κυρίως προς τη Βόρεια Αφρική και αλλού στην Αφρική, και σε μικρότερο βαθμό προς την Ευρώπη. Οι μετακινήσεις επιστροφής περιλαμβάνουν απελάσεις από την Αλγερία στον Νίγηρα, εκκενώσεις από τη Λιβύη στον Νίγηρα, καθώς και επιστροφές μέσω των προγραμμάτων υποβοηθούμενης εθελούσιας επιστροφής και επανένταξης. Η κινητικότητα εντός και εκτός της περιοχής πραγματοποιείται μέσω προσωρινών, κυκλικών και πιο μόνιμων κινήσεων, κυρίως για λόγους εργασίας, αλλά και για προσωπικούς ή οικογενειακούς λόγους. Οι συγκρούσεις και η βία οδηγούν επίσης σε εσωτερικούς και διασυνοριακούς εκτοπισμούς. Ενώ η πλειονότητα του πληθυσμού ζει σε αγροτικές περιοχές, η Δυτική Αφρική βιώνει έναν ταχύ ρυθμό αστικοποίησης.

Βόρεια Αφρική

Η μικτή μετανάστευση στη Βόρεια Αφρική είναι πολύ διαφορετική, καλύπτοντας μια σειρά διασυνοριακών και ενδοπεριφερειακών μετακινήσεων. Επιπλέον, οι χώρες της Βόρειας Αφρικής καταλαμβάνουν κεντρικούς κόμβους κατά μήκος διαφόρων ηπειρωτικών διαδρόμων μικτής μετανάστευσης, συμπεριλαμβανομένου του λεγόμενου «Δυτικού Μεσογειακού Διαδρόμου», «Κεντρικού Μεσογειακού Διαδρόμου» και «Ανατολικού Διαδρόμου» (στην περίπτωση του Σουδάν). Οι εμπειρίες μετανάστευσης ποικίλλουν δραματικά σε ολόκληρη την περιοχή, δεδομένου του επιπέδου προσχώρησης των κρατών σε εθνικά και διεθνή νομικά πλαίσια για τη μετανάστευση και την προστασία των προσφύγων. Η κινητικότητα προς και μέσω της περιοχής περιλαμβάνει τόσο προσωρινές, κυκλικές κινήσεις για εποχιακή εργασία, όσο και μετακινήσεις μεγαλύτερης διάρκειας για όσους φεύγουν από τη βία και τις συγκρούσεις, αναζητώντας μεγαλύτερη πρόσβαση σε δικαιώματα και επιδιώκοντας μια καλύτερη ζωή. Στη Λιβύη, όπου η διαμάχη και η κρίση είναι παρατεταμένες συνθήκες, βλέπουμε επίσης μοτίβα ακούσιας ακινησίας υπηκόων, προσφύγων και μεταναστών.

Ασία

Η Ασία χαρακτηρίζεται από ταχέως εξελισσόμενες και περίπλοκες μετακινήσεις πληθυσμών, συμπεριλαμβανομένων των μεγάλης κλίμακας και συχνά παράτυπων μετακινήσεων μεταναστών και προσφύγων. Σ’ όλη την περιοχή, τα σχεδόν ανύπαρκτα πλαίσια νομικής προστασίας έχουν ως αποτέλεσμα οι μετανάστες και οι πρόσφυγες να κατηγοριοποιούνται συχνά ως «παράτυποι» ή «παράνομοι» μετανάστες και να υποβάλλονται σε μέτρα όπως σύλληψη, κράτηση και απέλαση, καθώς και αύξηση του κινδύνου εκμετάλλευσης. Σ’ όλη την περιοχή πολλοί αναλαμβάνουν μεγάλους κινδύνους για να ξεφύγουν από απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις, όπως συγκρούσεις, βία, διακρίσεις ή φυσικές καταστροφές, ξεκινώντας επικίνδυνα ταξίδια από ξηρά ή θάλασσα. Άλλοι, με κίνητρο την αναζήτηση καλύτερων ευκαιριών, μεταναστεύουν για να εργαστούν σε συχνά επικίνδυνες, βρώμικες και ταπεινωτικές θέσεις εργασίας, που τους εκθέτουν σε κινδύνους όπως η εκμετάλλευση και η εμπορία. Ανεξάρτητα από τα κίνητρά τους για μετανάστευση, οι άνθρωποι που μετακινούνται σε μικτές ροές σε όλη την Ασία ταξιδεύουν σε παρόμοιες διαδρομές και χρησιμοποιούν παρόμοια μέσα, συχνά ταξιδεύουν παράνομα με τη βοήθεια διακινητών.

Μέση Ανατολή

Η Μέση Ανατολή υπήρξε πάντοτε ένα σημείο μικτών μεταναστευτικών μετακινήσεων και συνεχίζει να φιλοξενεί και να παράγει ένα πολύ σημαντικό ποσοστό των προσφύγων και μεταναστών παγκόσμια -συμπεριλαμβανομένων εκείνων που οδηγούνται από βία, σύγκρουση, δίωξη, κλιματική αλλαγή, αστικοποίηση , φτώχεια και οικονομικά κίνητρα. Από το 1990, ο εκτιμώμενος αριθμός διεθνών μεταναστών και προσφύγων στην περιοχή της Μέσης Ανατολής αυξήθηκε από 13,8 εκατομμύρια σε 43,2 εκατομμύρια το 2017. Το τελευταίο αντιπροσωπεύει περίπου το 17% του παγκόσμιου συνόλου των 275 εκατομμυρίων προσφύγων και μεταναστών παγκοσμίως το 2017. Στην περιοχή, Η κατανομή των αλλοδαπών ποικίλλει με 29,1 εκατομμύρια μετανάστες εργαζόμενους που κατοικούν κυρίως στο Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (ΣΣΚ) και 5,6 εκατομμύρια Σύριοι πρόσφυγες που κατοικούν κυρίως στην Τουρκία, την Ιορδανία και τον Λίβανο. Με βάση αυτά τα στοιχεία, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η Μέση Ανατολή διαμορφώνεται από καιρό από τη μετανάστευση, με χώρες που αντιπροσωπεύουν ταυτόχρονα σημεία προέλευσης, διέλευσης και προορισμού.

Ριψοκίνδυνα περάσματα

Άλπεις

Σύνορα Ιταλίας-Γαλλίας

Έρημος Άλταρ

Σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού

Μεσόγειος

Σύνορα Λιβύης-Ιταλίας

Αιγαίο

Σύνορα Τουρκίας-Eλλάδας

Ποταμός Ναφ

Σύνορα Μιανμάρ-Μπαγκλαντές

Μπίχατς

Σύνορα Βοσνίας-Κροατίας

Ελ Φλορίδο

Σύνορα Ονδούρας-Γουατεμάλας

Αγγλικό Κανάλι

Σύνορα Γαλλίας-Βρετανίας

Νταριέν Γκαπ

Σύνορα Κολομβίας-Παναμά

Ρόσκε

Σύνορα Σερβίας-Ουγγαρίας

Δυτική Αφρική

  • Σύμφωνα με τη ΜΚΟ Alarm Phone Sahara τουλάχιστον 7.836 άνθρωποι απελάθηκαν από την Αλγερία στο Νίγηρα με επίσημα και ανεπίσημα κονβόι τους δύο τελευταίους μήνες του 2020.
  • Οι εσωτερικά εκτοπισμένοι στην Μπουρκίνα Φάσο το 2020 σχεδόν διπλασιάστηκαν, σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία, ξεπερνώντας το 1 εκατομμύριο.
  • 24.277 Ιβοριανοί ζήτησαν άσυλο σε γειτονικές χώρες εν όψει των προεδρικών εκλογών της 31ης Οκτωβρίου. Οι περισσότεροι φιλοξενήθηκαν στη Λιβερία.

Ανατολική Αφρική και Υεμένη

  • Η μετακίνηση από τον Ανατολικό διάδρομο σταδιακά αποκαθίσταται ξεπερνώντας τις 4.400 καταγεγραμμένες αφίξεις στην Υεμένη. Το ίδιο διάστημα περίπου 2.500 ακολούθησαν την αντίστροφη πορεία από την Υεμένη στο Τζιμπουτί.
  • Οι απελάσεις από τη Σαουδική Αραβία στην Αιθιοπία μειώθηκαν κατά 70% σε σχέση με το 2019, φτάνοντας τις 36.632.
  • Συνολικά στη Λιβύη το 2020 καταγράφηκαν από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ και το Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης λιγότεροι από 30.000 πρόσφυγες και μετανάστες από την Ανατολική Αφρική.

Λατινική Αμερική & Καραϊβική

  • Τα κράτη σε όλη την περιοχή ενστερνίζονται την εγκληματοποίηση των παράτυπων διελεύσεων συνόρων και τους περιορισμούς των μετακινήσεων λόγω πανδημίας. Έτσι, απέναντι στα τελευταία καραβάνια μεταναστών η Γουατεμάλα εφάρμοσε τις αποφάσεις εγκληματοποίησης των παράτυπων συνοριακών διελεύσεων, ενώ το Μεξικό ανακοίνωσε ότι όσοι συμμετέχουν σε καραβάνια μεταναστών θα πρέπει να συμμορφωθούν με τους κανόνες του Covid ειδάλλως θα υποστούν συλλήψεις και διώξεις.
  • Στις αρχές του Οκτώβρη του 2020 οι Κολομβιανές αρχές επαναπροώθησαν στη Βενεζουέλα 5.000 μετανάστες. Οι έλεγχοι συνόρων εντάθηκαν ιδιαίτερα στα 17 σημεία παράτυπης διέλευσης -γνωστά και ως «trachas» («μονοπάτια»).
  • Οι τυφώνες ETA και IOTA επηρέασαν τις ζωές πάνω από 9 εκατομμυρίων ανθρώπων προκαλώντας μετακινήσεις πληθυσμών από την Ονδούρα. Τέτοιο ήταν το καραβάνι μεταναστών που ξεκίνησε τη 1 Δεκέμβρη του 2020 από τη Σαν Πέδρο Σούλα με κατεύθυνση προς τη Βόρεια Αμερική.
  • Στις 4 Δεκεμβρίου 2020 σε ένα ναυάγιο βάρκας χωρητικότητας 8 ατόμων με κατεύθυνση το Τρινιντάντ και Τομπάγκο, όπου συνωστίζονταν 41 Βενεζουελάνοι, οι 33 πνίγηκαν.
  • Στα μέσα Δεκεμβρίου 2020 ο πρόεδρος της Κολομβίας ανακοίνωσε ότι οι παράτυποι μετανάστες δεν πρόκειται να συμπεριληφθούν στα προγράμματα εμβολιασμού.
Create your website with WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε %d bloggers: